S jedne strane se praktikuju radi zaštite novorođenčeta i porodilje od zlih duhova i porođajnih demona, a s druge strane ti običaji i verovanja, treba da donesu dug život novorođenčetu i dobru sreću u životu.
Postojao je običaj kod seoskog društva, kada se rodi muško dete, novorođenče se odnosi u jasle, gde se položi, a zatim se odatle nosi kod porodilje. Ovo se činilo iz verovanja da će dete kada odraste postati dobar pastir ili ratar. Ako je u pitanju žensko dete, ono se stavljalo u razboj za tkanje, što se činilo iz verovanja, da će kada poraste postati dobra tkalja.
Nakon oslobođenja Vranja od Turaka, u varoška naselja sa dolaskom školovanih ljudi i opismenjavanja stanovništva, kod tadašnjih seljaka se stvorio utisak da posao činovnika donosi dobru zaradu uz vrlo malo napora.
Tako su se umesto gore navedenih običaja počeli praktikovati drugi. Naime, kada je odojče vraćano sa krštenja u roditeljski dom, prvo je bilo odneto kod kućnog odžaka „da gleda kroz odžak“, što je imalo za cilj da ga čuva od „urokljivih očiju“.
Zatim bi ga roditelji stavljali u ljuljku i u u ruke bi mu stavljali „plajvaz“ (pisaljku), a zatim bi uzimali knjigu i stavljali bi mu je u krilo i otvarali, kao da je dete čita. Ovo se činilo iz verovanja da bi dete kada odraste bio dobar đak, a zatim postao činovnik.
Lepote Srbije su i na Viberu gde vam donosimo razne priče, pridružite se našoj
BONUS VIDEO:
Komentari (0)