14. oktobra 1894. godine u Beogradu, na liniji Kalemegdan – Slavija, pušten je u saobraćaj prvi tramvaj na konjsku vuču. Novoustanovljena linija nosila je simbolično broj 1. Sve do posle Drugog svetskog rata ova linija vozila je svojom trasom koja je kraćena i produžavana po potrebi. Između dva svetska rata neko vreme je čak postojala i linija 1a koja je vozila od hrama Svetog Save, nekadašnjom Prištinskom ulicom (današnja Cara Nikolaja II), do Crvenog Krsta.

Pre Beograda, ovakav tramvaj su imali samo Njujork, Pariz, London i Berlin. Beograd je tada imao oko 60.000 stanovnika, a tramvaji su za ondašnje Beograđane bili atrakcija ravna čudu.

Dve godine kasnije, 1896. godine u gradu je bilo 9,5 kilometara tramvajskih šina,a između Terazija i Topčidera saobraćao je i električni tramvaj.

1904. godine izvršena je i elektrifikacija na svim tramvajskim linijama.

Kasnije su i Subotica, Niš i Novi Sad takođe koristili tramvaje, ali Beograd je ostao jedini grad u Srbiji u kome se oni i danas upotrebljavaju.