Simbolično čuvanje Hristovog groba od Velikog petka do Vaskrsa je drevni hrišćanski običaj koji se najviše sačuvao među pravoslavcima. Čuvari Hristovog groba se sreće u Jerusalimu, selu Straža kod Vršca i u Vrlici u Dalmaciji.
Običaj čuvanja Hristovog groba je veoma star i upražnjava se malo gde u svetu. Od Velikog petka do nedelje, kada se po julijanskom kalendaru slavi vaskrsenje Svetog Sina, crkvena garda, formirana samo za tu priliku, danonoćno stražari u crkvi, simbolizujući rimske vojnike koji su pre više od 2000 godina čuvali Hristov grob u Izraelu.
Među Srbima se običaj čuvanja Hristovog groba verovatno pojavio pre 400 godina, oko 1618. godine kada je u Vrlici napravljena crkva Svetog Nikole. U Dalmaciju je običaj stigao iz Jerusalima, ali postoje i indicije da običaj vodi poreklo od naoružanih skupina koje su od osmanskih upada čuvali crkve u kojima su vršeni obredi za velike praznike.
Nakon operacije „Oluja“ i proterivanja stanovništva iz Republike Srpske Krajine, stanovnici Vrlike, a sa njima i običaj čuvanja Hristovog groba, su se preselili u Batajnicu nedaleko od Beograda. U crkvi Rođenja Presvete Bogorodice običaj čuvanja groba se održava od tada, a 2012. godine čuvanje Hristovog groba se nalazi na listi Nematerijalnog kulturnog nasleđa Srbije.
Komentari (0)