Spisi iz 1766. godine pominju prvu vršačku sinagogu. Nije poznato kada je tačno izgrađena, a pretpostavlja se da se radi o zgradi koja se nalazila blizu nekadašnje Jevrejske ulice, u delu grada koji se nazivao „jevrejski kraj".

Jevreji su morali da plaćaju porez za toleranciju, kao i porez za obavljanje zanata ili trgovine, a naplata je vršena pod pretnjom prinudnog iseljenja iz Banata. U vreme naređenja o proterivanju vršačkih Jevreja izdato je i naređenje da se proteraju svi Jevreji iz Temišvara pod optužbom da su Turski špijuni.


Na znatan porast jevrejske populacije u Vršcu uticalo je i to što je grad 1804. godine dobio Povelju sa tržišnim pravom (i grb grada), kao i sticanje statusa slobodnog kraljevskog grada 1817. godine.
Napredovanje jevrejske zajednice u Vršcu bilo je naročito vidno tokom treće decenije 19. veka godine 1820. izgrađena je nova sinagoga i zgrada Jevrejske opštine u centru grada. Sinagoga se nalazila u centru grada, u dvorištu zgrade Jevrejske opštine, u današnjoj ulici Dvorskoj br. 8. Nije se videla sa ulice jer po tadašnjem zakonu to nije bilo dozvoljeno. Te dve građevine danas više ne postoje, srušene su krajem 60-tih godina 20. veka.
U Vršcu su živele sefardske porodice: Agular, Asiel, Baruh, Bencion, Daniel, Ezra, Kaideron, Konfino, Merkado, Ponti, Rafael, Šomlo…