Natalija Obrenović rođena je 1859. godine u Firenci, a udajom za Milana Obrenovića postala je srpska kneginja, kasnije i kraljica.

Njen brak bio je obeležen brojnim nesuglasicama, koje su vremenom prerasle u ozbiljne porodične i političke sukobe.

Posebno težak period nastupio je kada su se kralj Milan i Natalija sukobili oko starateljstva nad sinom Aleksandrom.

Nekadašnja kraljica bila je prinuđena da napusti Srbiju, ali sećanje na podršku koju je dobila od dela beogradske javnosti nije zaboravila.

Studenti su stali u odbranu kraljice

Jedan od događaja koji su obeležili Natalijin život odigrao se 1891. godine, kada su vlasti pokušale da je udalje iz Srbije.

Njeno proterivanje izazvalo je proteste u Beogradu, a među onima koji su joj pružili podršku nalazili su se i studenti.

Prema zapisima o istoriji zadužbinarstva Beogradskog univerziteta, upravo je zahvalnost studentima i profesorima bila jedan od razloga zbog kojih je Natalija kasnije odlučila da deo svog bogatstva pokloni ovoj ustanovi.

Kraljica je naredne godine provela uglavnom u inostranstvu, a posle Majskog prevrata 1903. godine, u kojem je ubijen njen sin Aleksandar, nasledila je značajan deo imovine dinastije Obrenović.

Poklon koji je vredeo milione

Godine 1923. Natalija Obrenović poklonila je Beogradskom univerzitetu veliki šumski posed poznat kao Majdanpečka domena.

Prema dokumentaciji samog Univerziteta, imanje je obuhvatalo približno 8.000 hektara.

U pojedinim istorijskim izvorima navode se nešto drugačije površine, što je povezano sa različitim evidencijama poseda.

Pored šumskog zemljišta, sa ovim nasleđem povezivana su i dva rudnika zlata u okolini Majdanpeka, Blagojev kamen i Sveta Barbara.

Prema knjigovodstvenoj proceni iz 1939. godine, vrednost kraljičinog poklona iznosila je oko 17 miliona tadašnjih dinara.

Bio je to jedan od najvrednijih darova koje je Beogradski univerzitet dobio između dva svetska rata.

Šta se dogodilo sa kraljičinim imanjem?

Sudbina Majdanpečke domene promenila se posle Drugog svetskog rata.

Godine 1946. veliki deo imovine oduzet je Univerzitetu i stavljen pod upravu državnih šumarskih preduzeća.

Deo nekadašnjeg poseda kasnije je korišćen za potrebe nastave i istraživanja Šumarskog fakulteta.

Pitanje vraćanja imovine zadužbina i fondacija tokom narednih decenija postalo je jedna od važnih tema u radu Beogradskog univerziteta.

Natalijin dar ostao je posebno značajan upravo zbog veličine poseda i njegove vrednosti.

Život je završila daleko od Srbije

Posle gubitka sina i završetka vladavine Obrenovića, Natalija je najveći deo preostalog života provela u Francuskoj.

Prešla je u katoličanstvo i živela povučeno, daleko od političkog života Srbije.

Preminula je 1941. godine u Francuskoj, gde je i sahranjena.

Njena životna priča najčešće se vezuje za nesrećan brak, sukobe sa kraljem Milanom i kraj dinastije Obrenović.

Ipak, dokumentacija Beogradskog univerziteta čuva i drugačije svedočanstvo o nekadašnjoj kraljici.

Poklon od približno 8.000 hektara šume pokazuje da je Natalija, i nakon odlaska iz Srbije, ostala povezana sa zemljom u kojoj je provela najvažnije godine svog života.

A odluka da imanje pripadne obrazovnoj ustanovi ostala je jedan od najznačajnijih primera kraljevskog zadužbinarstva u novijoj srpskoj istoriji.