Akindin, Pigasije i Anempodist živeli su u vreme kada je Persijskim carstvom vladao Sapor II, poznat i kao Šapur II. Njegova vladavina obeležena je dugotrajnim sukobima sa Rimskim carstvom, ali i progonima hrišćana na persijskoj teritoriji.

Prema pravoslavnom žitiju, trojica muškaraca pripadala su carskom dvoru, gde su obavljala svoje dužnosti, istovremeno tajno ispovedajući hrišćanstvo.

Njihova vera, međutim, nije ostala neotkrivena.

Kada su prijavljeni caru, izvedeni su pred njega i suočeni sa zahtevom da se odreknu hrišćanstva.

Šta su odgovorili caru kada ih je pitao odakle dolaze?

Jedan od najpoznatijih delova njihovog žitija odnosi se na razgovor sa persijskim vladarom.

Prema predanju, car ih je upitao odakle su, očekujući odgovor o njihovom poreklu i zavičaju.

Oni su, međutim, odgovorili da je njihova istinska otadžbina Presveta Trojica, čime su želeli da pokažu da im je vera važnija od položaja koji su imali na dvoru.

Njihov odgovor izazvao je carev gnev.

U crkvenim zapisima navodi se da su bili izloženi progonu i zatvaranju, ali da nisu pristali da promene svoju odluku.

Žitije opisuje i čudesne događaje tokom njihovog zatočeništva, među kojima su pojavljivanje anđela i izbavljenje iz opasnosti.

Ovi događaji pripadaju crkvenom predanju i predstavljaju deo verskog sećanja na mučenike.

Čak su i ljudi iz careve blizine prihvatili njihovu veru

Priča o Akindinu, Pigasiju i Anempodistu ne završava se samo na njihovom stradanju.

Prema žitiju, među ljudima koji su prisustvovali njihovom ispitivanju nalazio se i Aftonije, koji je, videvši njihovu istrajnost i događaje opisane kao čuda, odlučio da prihvati hrišćanstvo.

Sličnu odluku doneo je i Elpidifor, jedan od uglednih ljudi na persijskom dvoru.

Obojica su zbog toga kasnije postradala i u pravoslavnoj tradiciji poštuju se zajedno sa prvom trojicom mučenika.

Crkveno predanje govori i o velikom broju drugih hrišćana koji su stradali tokom istog progona.

U Ohridskom prologu Svetog vladike Nikolaja Velimirovića navodi se broj od oko sedam hiljada stradalih. Taj podatak potiče iz žitija i ne treba ga predstavljati kao nezavisno potvrđenu istorijsku statistiku.

Šta vernici danas treba da urade?

Za praznik Svetih Akindina, Pigasija i njihovih saputnika nisu pouzdano zabeleženi posebni narodni običaji koji bi važili u svim krajevima Srbije.

Za razliku od velikih praznika i krsnih slava, ovaj dan nije praćen široko poznatim pravilima o kućnim poslovima ili posebnim obredima.

Vernici koji žele da obeleže praznik mogu da odu na nedeljnu liturgiju, pomole se i prisete se života svetitelja.

U pravoslavnoj tradiciji njihovo žitije ističe istrajnost, vernost sopstvenim uverenjima i spremnost da se pomogne drugima.

Nema osnova za tvrdnju da će nekoga zadesiti nesreća ako danas radi, putuje ili obavlja svakodnevne obaveze.

Da li se danas posti?

U nedelju, 15. novembra 2026. godine, nije predviđen post.

Prema pravoslavnom kalendaru, ovaj dan je mrsan, pa vernici mogu da pripremaju uobičajene obroke.

Božićni post počinje 28. novembra, tako da praznik Svetih Akindina i Pigasija ne pada u vreme tog višenedeljnog posta.

Srpska pravoslavna crkva danas se seća mučenika koji su, prema predanju, živeli u Persiji u četvrtom veku i ostali verni hrišćanstvu uprkos progonima.

Njihova priča sačuvana je u crkvenim knjigama kao svedočanstvo o prvim vekovima hrišćanstva, kada su pripadnici ove vere u pojedinim delovima tadašnjeg sveta bili suočeni sa ozbiljnim progonima.