Ušuškan u gustoj šumi, na obroncima Divčibara u selu Donji Taor, nalazi se pravi biser prirode – Taorska vrela.
Poreklo reči Taor koja označava planinski vrh, selo pod njom i celu oblast je misteriozno. Po nekim hipotezama, reč je o keltskom terminu. Druga tumačenja navode da je ovuda vodio put širenja hrišćanstva iz primorja i da je vrh dobio ime po gori Tavor u Svetoj zemlji, gde se odigralo preobraženje Gospodnje. Ime Povlena povezivano je sa latinskom rečju Paulinum, koja bi trebalo da označava planinu Svetog Pavla.
Na Taorskim stenama je stajala utvrda čiji su moćni zidovi još vidljivi, a današnje selo Donji Taor je bilo veće naselje o čemu svedoče ostaci ranovizantijske crkve. Ni nju, ni slapove Taorskih vrela nije teško pronaći, jer postoji dobra turistička signalizacija.
Snaga ovih vrela nekada se koristila za rad vodenica i samo na ovom kratkom toku nalazilo se 12 potočara u kojim se mlelo brašno za stanovnike obližnjih sela. Danas na stara vremena seća samo jedna vodenica, čiji kamen i dalje melje.
U selu Donji Taor, pogodno tlo i kvalitena voda, utiču da padine budu prekrivene sremušom. Divljom, samoniklom biljkom koja nakon dugog zimskog sna predstavlja pravu poslasticu za medvede.
Meštani su upravo u njegovu čast organizoavli i manifestaciju „Dani sremuša“, a domaćice su pravi šampioni kad su u pitanju recepti sa ovom lekovitom biljkom.
Taorska vrela proglašena su za Spomenik prirode i nalaze se u postupku zaštite, a na njegovom području predviđen je režim zaštite drugog stepena.
Taorska vrela na mapi:
.jpg)
Komentari (1)